Hij leeft nog!

Vorige week maandag ben ik met de bus naar Phnom Penh gegaan om ’s middags mijn gasten op het vliegveld op te halen. Het was weer een leuk weerzien en na een dagje relaxen in Phnom Penh zijn we woensdag met auto en chauffeur via overnachtingen in Kampong Cham en Kratie (dolfijnen) naar Rattanakiri (Banlung) gereden. Net 3 jaar geleden was het dat ik in Banlung was en de herinneringen klopte nog wel want het is een schitterende provincie. Prachtige natuur met watervallen en interessante dorpjes waar veel minderheden met afkomst Laos, Vietnam en China wonen. Op het programma stond een boottocht naar Voen Sai waar ik heel erg naar uit keek omdat het een leuke tocht is maar vooral omdat daar 1 man mij enorm bijgebleven is, in december 2005 schreef ik het volgende…. Dat onze ideeën wel eens uiteen lopen met de Cambodjaanse, bleek wel toen iemand uit het dorp zijn grafkist liet zien (lag bij zijn huis) en Chai hem vroeg om er even naast te gaan staan om te poseren… Toen we de grote trap vanaf de rivier opliepen zag ik zijn huis al staan, omdat ik de man nog niet zag ben ik onder het huis gaan kijken en jawel! De kist stond er nog! De vriendelijk man kwam uit zijn huis om te kijken wie er op bezoek was en in mijn (gebrekkige Khmer) heb ik hem uit kunnen leggen dat ik 3 jaar geleden zijn foto heb genomen. “Leuk, zal ik er nog een keer bij gaan staan?” En zo is de tweede foto gemaakt, overigens wel met de belofte dat ik de foto volgende keer meeneem dus dat gaan we zeker doen, hopende dat de kist er dan nog staat… Ondertussen zijn we na een overnachting in Stung Treng weer terug in Phnom Penh en vervolgen we morgen de reis naar Battambang waar we de meeste tijd in Hope of Children zullen doorbrengen waar hopelijk de verbouwing flink gevorderd is.